Choroba Alzheimera – jak rozpoznać?

Choroba Alzheimera to podstępny wróg starszych osób – atakuje powoli i uniemożliwia szybkie rozpoznanie oraz podjęcie leczenia. Jest to choroba zwyrodnieniowa mózgu, która objawia się upośledzeniem zachowania, zaburzeniami pamięci i stopniową zmianą zachowania. Występuje u osób po 65 roku życia i częściej dotyka kobiet. Powolny rozwój choroby sprawia, że nie jest ona dostrzegana przez najbliższe otoczenie – dopiero zaawansowany stan chorego sprawia, że rodzina stara się podjąć leczenie.

Niestety nie ma możliwości cofnięcia skutków choroby – możliwe jest jedynie łagodzenie jej objawów. Od wielu lat naukowcy starają się wyjaśnić przyczyny, by móc pracować nad stworzeniem odpowiedniej terapii. Pod uwagę brane są czynniki zarówno środowiskowe, jak i genetyczne oraz powstawanie tzw. białek tau odpowiedzialnych za obumieranie komórek nerwowych. W jaki sposób przebiega rozwój choroby? Początkowo niewiele osób zdaje sobie sprawę, że dana osoba może chorować – zwykle uznajemy pierwsze symptomy za oznakę starzenia się organizmu. Zapominanie nazwisk, przejęzyczenia, problemy z zapamiętaniem terminów, lekka dezorientacja – wszystko to składamy na karb starości i roztargnienia. Chory zapomina, gdzie położył portfel lub klucze od domu, nie może przypomnieć sobie nazwiska dawno niewidzianego znajomego. Pojawiają się łagodne zaburzenia poznawcze, problemy z orientacją w terenie, zaburzenia koncentracji. Wiele osób podejrzewa wówczas początki depresji, zwłaszcza iż jest to często czas choroby lub śmierci partnera. Następnym etapem jest dalsze zapominanie słów bądź ich znaczeń. Chory myli imiona bliskich, zapomina nazwy ulic, gubi przedmioty codziennego użytku. Prowadzi to do drobnych nieporozumień, przez które chory coraz bardziej izoluje się od rodziny i znajomych – z niechęcią spotyka się z rodziną bądź wychodzi w domu. Wraz z rozwojem choroby Alzheimera stan chorego pogarsza się coraz bardziej: ma problemy z przypominaniem sobie bieżących wydarzeń, za to doskonale pamięta wydarzenia z dalszej przeszłości. Walczy z coraz częstszym gubieniem przedmiotów poprzez chowanie ich w bezpieczne miejsca, o których zapomina. W efekcie oskarża najbliższych o kradzież. Pojawiają się zaburzenia motoryki: chory ma problem z zapinaniem guzików, pojawiają się zaburzenia równowagi. Chory coraz bardziej wymaga stałej opieki, mówi nieskładnie, nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować. Niemal całkowity brak kontaktu z osobą chorą. Stopniowe zaburzenie funkcji organizmu prowadzi do śmierci.