Ortopedia Warszawa – jakiej pomocy możemy oczekiwać?

Ortopeda to lekarz ze specjalizacją w leczeniu zarówno operacyjnym, diagnostycznym, jak i zachowawczym zróżnicowanych schodzeń i wad w obrębie, z pominięciem kości czaszki, szkieletu ludzkiego.

Z definicją zadań tego lekarza spotkaliśmy się już nie raz. Wszyscy doskonale wiedzą zatem, że ortopeda może zajmować się wadami wrodzonymi, ale taż nabytymi, na przykład właśnie poprzez długotrwały trening, zapaleniami, schorzeniami i wszystkimi urazami oraz nowotworami narządu ruchu. Nic więc dziwnego, że ortopeda jest zatem jednym z najważniejszych lekarzy współpracujących ze sportowcami w trakcie procesu treningowego. Przekonajmy się dokładniej o tym, z jakimi problemami możemy udać się właśnie do tego specjalisty.

Zakres obowiązków ortopedy

Z jakimi schorzeniami musi radzić sobie na co dzień ortopeda? Jednymi z najczęściej pojawiających się problemów, głównie wśród sportowców, są przeciążenia, złamania zmęczeniowe i patologiczne oraz zmiany zwyrodnieniowe narządów ruchu. Oprócz tego, innymi zagadnieniami, które leczonymi ortopedycznie są nowotwory układu kostnego, martwice kości, czy zapalenia kości.

Kogo leczy ortopeda?

Ortopedia, jako dziedzina medycyny, swoim zakresem działania nie ogranicza się jedynie do leczenia określonej grupy wiekowej. Pacjenci dopuszczani do leczenia ortopedycznego są zatem w bardzo zróżnicowanym wieku i w różnym procesie rozwoju. Ortopeda może bowiem zajmować się zarówno dziećmi w okresie noworodkowym, jak również starszymi osobami dotkniętymi osteoporozą. Każdy typ pacjenta jednak posiada nieco inny sposób leczenia.

Gdzie przyjmuje ortopeda?

Ortopeda, podobnie jak inni lekarze specjaliści, leczy zarówno w publicznych szpitalach i przychodniach, jak również w prywatnych centrach medycznych i klinikach. Doskonale, jeśli ortopeda na co dzień współpracuje z lekarzem medycyny sportowej, chirurgiem oraz rehabilitantem Wzajemna pomoc ze strony tych specjalistów może stworzyć ogromne wsparcie dla wszystkich sportowców.

Dobry ortopeda w Warszawie

Nasze centrum medyczne Rehasport jest jednym z najlepiej wyposażonych i przygotowanych centrów medycznych w Warszawie. Zatrudniamy nie tylko wysokiej klasy ortopedów. Nasze centrum świadczy również usługi w zakresie rehabilitacji, chirurgii oraz pomocy internistycznej. Serdeczne zapraszamy do zapoznania się z pełną ofertą naszego centrum medycyny sportowej w Warszawie – klinika ortopedyczna Warszawa zaprasza do kontaktu!

Rwa kulszowa – jak sobie z nią radzić?

Wszystko zaczyna się od nagłego ataku bólu – podczas wstawania z łóżka, podnoszenia się z toalety nagle pojawia się silne ukłucie. Chorzy opisują ból jako „paraliżujący, uniemożliwiający funkcjonowanie, przeszywający”. Uczucie „ciągnięcia” pojawia się w okolicy nad pośladkiem i przesuwa się wzdłuż uda i łydki do stopy. Rwę poznać można po charakterystycznym objawie: niemożności podniesienia wyprostowanej nogi podczas leżenia na wznak.

Wystarczy niewielki, codziennie wykonywany ruch i nagle okazuje się, że nie jesteśmy w stanie ruszyć się z miejsca. W dodatku jest to całkowicie nieprzewidywalna dolegliwość: może złapać nas w pracy, kinie, podczas urlopu czy przy zabawie z dzieckiem. Rwa kulszowa upośledza znacznie funkcjonowanie, bowiem ból nie tylko nie pozwala na poruszanie się, ale również na komfortowy odpoczynek w nocy. Jakie są przyczyny pojawienia rwy kulszowej? Przede wszystkim odczucie bólu w nodze wiąże się z faktem, iż nerw kulszowy przebiega właśnie wzdłuż nogi – jest to połączenie kilku korzeni, które wychodzą z kręgosłupa. Jeżeli nerw jest uciskany w tym miejscu, pojawia się ból i dyskomfort przy poruszaniu. Zwykle spowodowany jest poprzez zmiany w obrębie sąsiadującego dysku. To niewielki krążek umiejscowiony pomiędzy kręgami, którego zadaniem jest ochrona kręgów. Jeśli wypadnie lub przemieści, pojawia się ostry ból. Również zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i ucisk na nerw spowodowany nieprawidłową budową kręgu powodują nieprzyjemne dolegliwości. Kiedy już przytrafi nam się ostry atak rwy, przede wszystkim spróbujmy znaleźć komfortową pozycję. Nie forsujmy kręgosłupa, zamiast tego starajmy się rozgrzewać bolące miejsce za pomocą termofora czy poduszki elektrycznej. Ulgę przynoszą także maści rozgrzewające i rozmasowanie bolącego miejsca. Pojawienie się bólu jest dla nas sygnałem o nieprawidłowościach, dlatego należy skonsultować go z lekarzem. Doraźnie pomaga również wizyta u fizjoterapeuty oraz masaże – warto zaopatrzyć się w dokumentację (zdjęcie rentgenowskie) oraz omówić dolegliwość z lekarzem. Profilaktyka rwy to przede wszystkim praca nad mięśniami: nie chodzi tu jednak o podnoszenie ciężarów. Wręcz przeciwnie, o wiele lepszym rozwiązaniem będą spokojne ćwiczenia wzmacniające, np. joga. Wiele placówek oferuje specjalne zajęcia dla osób z bólem kręgosłupa. Ponadto należy dbać o nasze plecy również na co dzień poprzez odpowiednio dobrany materac, krzesło w pracy oraz codzienną aktywność fizyczną. W tym wypadku znakomicie sprawdzi się powiedzenie: lepiej zapobiegać niż leczyć.

Osteoporoza – cichy zabójca kości

Coraz częściej słyszymy o ubytkach kostnych i osteoporozie – szereg reklam rekomenduje zażywanie specjalnych suplementów, by się przed nią chronić. Na czym polega ta dolegliwość, czym się objawia i w jaki sposób możemy jej unikać?

Osteoporoza jest zmniejszeniem masy kostnej do poziomu odbiegającego od normy. Choć może występować zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, to jednak u pań pojawia się o wiele częściej i zwykle jest utożsamiana z przejściem w okres postmenopauzalny. Zwykle dotyka także osób po 60 roku życia, stąd też powszechne przekonanie o kruchości kości osób starszych. Jest to choroba podstępna: początkowo nie ujawnia żadnych objawów i dopiero w momencie zaawansowanego stanu pojawiają się złamania. Kości stają się mniej gęste – tkanka kostna jest rozrzedzona. U osoby zdrowej następują procesy samoistnego naprawiania i odbudowy kości, zaś u osoby chorej na osteoporozę organizm nie nadąża z regeneracją i w efekcie pojawia się narastające osłabienie kości. Nawet niewielki uraz, który w normalnych warunkach w żaden sposób nie odbiłby się na zdrowiu, w przypadku osteoporozy kończy się groźnym złamaniem kości. Często dochodzi także do złamania przednich części kręgów, co powoduje charakterystyczną deformację sylwetki. Osoba chora może nawet nie zdawać sobie sprawy z takich niewielkich uszkodzeń, bowiem odczucie bólu pojawia się dopiero po pewnym czasie. Przyczyny osteoporozy mogą być bardzo różne, przez co choroba ta dotyka szerokie grono osób starszych. W grupie ryzyka znajdują się bowiem zarówno osoby z nadczynnością tarczycy, jak i cukrzycy, nałogowi palacze czy chorzy na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Wpływ na rozwój choroby może mieć przyjmowanie leków: glikokortykostreoidów i heparyny. Niezwykle ważna jest również nasza dieta: niedobory wapnia, picie alkoholu oraz niski poziom witaminy D sprawiają, że dochodzi do pojawienia się osteoporozy. Skoro zatem choroba tak długo ukrywa przed nami swoje objawy, w jaki sposób możemy z nią walczyć? Przede wszystkim poprzez badania profilaktyczne: badanie gęstości kości daje odpowiedź, czy rzeczywiście ryzyko złamania jest duże. Rzucenie palenia papierosów i picia alkoholu na rzecz zdrowej diety bogatej w wapń i witaminę D pozwala na zmniejszenie ryzyka zachorowania. Wbrew pozorom, aktywność fizyczna jest zalecana – należy tylko dobrać odpowiedni jej rodzaj, by nie narażać się na obciążenia i złamania kości. Im wcześniej przestawimy się na taki zdrowy tryb życia, tym większa szansa, że unikniemy unieruchomienia.

Czym jest atopowe zapalenie skóry?

Atopowe zapalenie skóry, czyli AZS jest przewlekłą chorobą alergiczną. W większości przypadków rozpoznanie pojawia się już we wczesnym dzieciństwie. Charakterystyczne są dla niej okresy remisji choroby, po których następuje zaostrzenie objawów.

Uporczywe swędzenie skóry sprawia, że chorzy mają problemy z zasypianiem, ponieważ nasilenie objawów pojawia się wieczorem. Ponadto wyróżnia się także pojawianie suchych partii skóry, szorstkiej i łuszczącej skóry, podrażnień w okolicach łokci i kolan oraz łuszczenia. Skóra jest nadwrażliwa i reaguje silnym podrażnieniem na kontakt z jakąkolwiek substancją uczulającą. Ciągłe drapanie spowodowane przez świąd sprawia, że na skórze mogą pojawić się także drobne ranki. Zazwyczaj w przypadku małych dzieci rozpoznanie przeprowadza pediatra. Jeśli chodzi o przyczyny powstawania choroby, to obecnie najczęściej za przyczynę podaje się genetyczną skłonność do atopii. Skóra osoby chorej różni się od skóry zdrowej osoby – naskórek nie jest u niej tak dobrze chroniony z powodu mutacji genu. Naturalny poziom nawilżenia skóry jest zmniejszony, ponadto podnosi się jej pH. Niestety obecnie nie dysponujemy skutecznym lekarstwem na atopowe zapalenie skóry. Leczenie polega na łagodzeniu objawów, w szczególności silnego świądu. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiedni poziom nawilżenia skóry. Pomóc mogą emolienty – kosmetyki o właściwościach nawilżających i natłuszczających. Wcześniej dostępne jedynie w aptece, obecnie stają się coraz popularne i można zakupić je również w sieciowych drogeriach. Ponadto należy zwrócić szczególną uwagę na wszelkie materiały dotykające skóry – ubrania należy prać w delikatnych środkach, unikać silnych wybielaczy i odplamiaczy, pomóc może także dodatkowe płukanie. Warto odstawić także wszelkie perfumowane kosmetyki do kąpieli na rzecz produktów naturalnych bądź specjalistycznych nawilżających olejków. Po każdym myciu skórę należy nawilżyć i natłuścić za pomocą specjalnego kremu. W przypadku silnych ataków swędzenia pomóc może także miejscowe stosowanie maści przeciwzapalnych. Co ciekawe, z atopowym zapaleniem skóry ma związek również codzienna dieta, ponieważ zaostrzenie może być spowodowane przez spożywanie ryb, marynat i pszenicy. Profilaktyka AZS przypomina działanie przy astmie, bowiem i w tym wypadku liczy się usuwanie alergenów, dlatego chorzy powinni unikać zadymionych pomieszczeń, klimatyzacji, kontaktów z pyłkami, kurzem i pleśniami. Choć u blisko 40% dzieci w późniejszym wieku objawy ustępują, to jednak również u dorosłych mogą zdarzyć się nawroty choroby.