Czym jest atopowe zapalenie skóry?

Atopowe zapalenie skóry, czyli AZS jest przewlekłą chorobą alergiczną. W większości przypadków rozpoznanie pojawia się już we wczesnym dzieciństwie. Charakterystyczne są dla niej okresy remisji choroby, po których następuje zaostrzenie objawów.

Uporczywe swędzenie skóry sprawia, że chorzy mają problemy z zasypianiem, ponieważ nasilenie objawów pojawia się wieczorem. Ponadto wyróżnia się także pojawianie suchych partii skóry, szorstkiej i łuszczącej skóry, podrażnień w okolicach łokci i kolan oraz łuszczenia. Skóra jest nadwrażliwa i reaguje silnym podrażnieniem na kontakt z jakąkolwiek substancją uczulającą. Ciągłe drapanie spowodowane przez świąd sprawia, że na skórze mogą pojawić się także drobne ranki. Zazwyczaj w przypadku małych dzieci rozpoznanie przeprowadza pediatra. Jeśli chodzi o przyczyny powstawania choroby, to obecnie najczęściej za przyczynę podaje się genetyczną skłonność do atopii. Skóra osoby chorej różni się od skóry zdrowej osoby – naskórek nie jest u niej tak dobrze chroniony z powodu mutacji genu. Naturalny poziom nawilżenia skóry jest zmniejszony, ponadto podnosi się jej pH. Niestety obecnie nie dysponujemy skutecznym lekarstwem na atopowe zapalenie skóry. Leczenie polega na łagodzeniu objawów, w szczególności silnego świądu. Przede wszystkim należy zadbać o odpowiedni poziom nawilżenia skóry. Pomóc mogą emolienty – kosmetyki o właściwościach nawilżających i natłuszczających. Wcześniej dostępne jedynie w aptece, obecnie stają się coraz popularne i można zakupić je również w sieciowych drogeriach. Ponadto należy zwrócić szczególną uwagę na wszelkie materiały dotykające skóry – ubrania należy prać w delikatnych środkach, unikać silnych wybielaczy i odplamiaczy, pomóc może także dodatkowe płukanie. Warto odstawić także wszelkie perfumowane kosmetyki do kąpieli na rzecz produktów naturalnych bądź specjalistycznych nawilżających olejków. Po każdym myciu skórę należy nawilżyć i natłuścić za pomocą specjalnego kremu. W przypadku silnych ataków swędzenia pomóc może także miejscowe stosowanie maści przeciwzapalnych. Co ciekawe, z atopowym zapaleniem skóry ma związek również codzienna dieta, ponieważ zaostrzenie może być spowodowane przez spożywanie ryb, marynat i pszenicy. Profilaktyka AZS przypomina działanie przy astmie, bowiem i w tym wypadku liczy się usuwanie alergenów, dlatego chorzy powinni unikać zadymionych pomieszczeń, klimatyzacji, kontaktów z pyłkami, kurzem i pleśniami. Choć u blisko 40% dzieci w późniejszym wieku objawy ustępują, to jednak również u dorosłych mogą zdarzyć się nawroty choroby.

Cukrzyca – jak się przed nią chronić?

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną. Charakteryzuje ją upośledzenie wydzielania insuliny lub występowanie czynników, które zakłócają jej wydzielanie. Ponieważ insulina jest hormonem stabilizującym poziom glukozy we krwi, jej niedobór może prowadzić do poważnych powikłań. W efekcie dochodzi do podwyższenie poziomu glukozy we krwi, czyli hiperglikemii.

Choć sama glukoza jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania organizmu, jej podniesiony poziom staje się stanem zagrożenia, zwłaszcza w przypadku przewlekłego podwyższenia. Prawidłowe stężenie glukozy we krwi wynosi od 60 do 100 mg/dl, przy czym jest to poziom mierzony na czczo. Zaburzenia gospodarki cukrowej mogą przyczyniać się do powstawania uszkodzeń i zakłóceń funkcjonowania wielu narządów, a w szczególności nerek, nerwów i serca. W zależności od rozwoju i przebiegu choroby wyróżnić można różne jej rodzaje. Typ 1, o gwałtownym przebiegu prowadzi do całkowitego braku insuliny;może występować również w młodszym wieku. Konieczne jest wówczas leczenie insuliną. Typ 2 z kolei charakteryzuje się zarówno powstawaniem insulinoodporności, jak i upośledzeniem jej wydzielania. Przyjmowanie insuliny jest konieczne dopiero w zaawansowanym etapie choroby. Pierwszymi objawami, których nie należy lekceważyć jest pojawienie się wzmożonego pragnienia oraz wielomocz. Chory traci na wadze pomimo zwiększonego apetytu oraz jest osłabiony przez narastające odwodnienie. Ponadto często pojawiają się infekcje narządów moczowo – płciowych oraz ropne zmiany na skórze. Są to sygnały, które sugerują konieczność zbadania poziomu cukru we krwi oraz konsultację z lekarzem. Choć nie mamy wpływu na wystąpienie cukrzycy 1 typu – jest ona bowiem chorobą o podłożu autoimmunologicznym, to jednak możemy stosować profilaktykę wystąpienia typu 2. Przede wszystkim znaczenie ma tutaj odpowiednia dieta – wykluczenie niezdrowych przekąsek, ograniczenie spożywania słodyczy, spożywanie zbilansowanych posiłków. Warto zwrócić także uwagę na zawartość cukru w owocach – nie zawsze spożywanie dużej ilości zdrowszych przekąsek będzie korzystne dla organizmu. Jednym z głównych czynników predysponujących do wystąpienia cukrzycy jest otyłość, dlatego należy unikać nadwagi. Aktywność fizyczna pomoże w utrzymaniu kondycji, a jednocześnie pozwoli zgubić zbędne kilogramy. Należy także pamiętać, że cukrzyca jest chorobą rodzinną, dlatego osoby z rodzin nią dotkniętych powinny szczególnie uważnie pilnować poziomu cukru we krwi i poddawać się okresowym badaniom profilaktycznym.