Jak przygotować się na zabiegi rehabilitacyjne?

Pierwsza wizyta w gabinecie rehabilitacyjnym nie musi być stresująca, jeśli dobrze się do niej przygotujesz. Zdajemy sobie sprawę z tego, że przed nią nasuwa się pytanie jak przygotować się na zabiegi rehabilitacyjne? Dziś postaramy się na nie odpowiedzieć i rozwiać wszelkie wątpliwości, z którymi boryka się wiele osób.

Rehabilitacja to jedna z sytuacji, która daje chorym możliwość całkowitego wyzdrowienia. Warto zatem odpowiednio się do niej przygotować. Jeśli nie lubicie się spóźniać na pierwsze zabiegi warto przyjść odrobinę wcześniej. Wystarczy 15 minut, aby znaleźć szatnię, wolną szafkę, w której będzie można pozostawić swoje rzeczy. Nie martwcie się, tych zadań nie będziecie wykonywać sami. Odpowiednie miejsce wskaże Wam personel gabinetu. Po pierwszej wizycie będziecie wiedzieć, czy 15 minut wystarczy Wam na przebranie, czy może potrzebujecie tego czasu więcej lub mniej.

Kolejną rzeczą, na którą musicie zwrócić uwagę to spożywanie posiłków. Pamiętajcie, żeby nie objadać się tuż przed rehabilitacją. Pełny żołądek może znacznie utrudnić wykonywanie ćwiczeń. Aby czuć się komfortowo, warto ostatnio posiłek zjeść minimum godzinę przed przybyciem do gabinetu.

Kiedy znajdziecie się już w centrum rehabilitacyjnym, wyciszcie telefon, a najlepiej w ogóle nie zabierajcie go na salę. Komórka będzie tylko rozpraszać Waszą uwagę, przez co niedostatecznie skupicie się na sobie i wykonywanych zabiegach. Warto również pamiętać, że niektóre z nich wymagają całkowitego wyłączenia telefonu, aby nie zakłócać pól elektromagnetycznych.

Rehabilitacja Kraków – jak się przygotować?

Zdarzy się zapewne, że będziecie musieli pilnie coś załatwić w Krakowie i na rehabilitację przyjedziecie prosto z miasta. Aby czuć się komfortowo, zabierzcie ze sobą ręcznik i klapki. Wyposażenie to pozwoli Wam odpowiednio odświeżyć się przed zabiegiem. Dla komfortu, również strój powinien być odpowiednio dobrany. Pamiętajcie, aby zapytać w gabinecie, jakie zabiegi będą wykonywane na kolejnej wizycie. Ubranie powinno być dostosowane do ich rodzaju.

Mamy nadzieję, że powyższe informacje rozwiały Wasze obawy i już nie zadajecie sobie pytania jak przygotować się na zabiegi rehabilitacyjne.

Leczenie kanałowe – co należy o nim wiedzieć?

Leczenie kanałowe polega na usunięciu miazgi z wnętrza zęba. Należy wykonać je w przypadku wystąpieniu stanu zapalnego, który pojawia się z powodu nieleczonej próchnicy. Stan zapalny jest nieodwracalny, dlatego jedynym sposobem uratowania zęba jest właśnie usunięcie miazgi oraz zastosowanie odpowiedniego wypełnienia kanałów. Ze względu na specyfikę zabiegu konieczne jest zastosowanie znieczulenia miejscowego.

Czy leczenie kanałowe boli?

Znieczulenie jest niezbędne w momencie usuwania miazgi. Składa się ona głównie z nerwu, dlatego usuwanie jej bez znieczulenia będzie wiązało się z bólem. Obecnie coraz rzadziej stosuje się zatruwanie zęba; w takim wypadku miazga jest już obumarła, więc jej usunięcie nie jest bolesne. Aby jednak proces zatruwania był skuteczny, wymaga odpowiedniego okresu czasu, dlatego jeśli zdecydujesz się na leczenie kanałowe na jednej wizycie, znieczulenie będzie niezbędne.

Po co w gabinecie mikroskop?

Leczenie kanałowe pod mikroskopem powoli przestaje być rzadkością; specjaliści zgodnie twierdzą, że ta metoda jest najskuteczniejszym sposobem leczenia. Tylko leczenie kanałowe pod mikroskopem zapewni dokładne wyczyszczenie kanałów. Przeprowadza się je przed wypełnieniem kanałów, a niestarannie wykonane czyszczenie może w przyszłości skutkować poważnymi komplikacjami. Nietypowo wygięte kanały oraz dodatkowe mikrokanały wymagają stosowania mikroskopu; bez niego niemożliwe będzie zauważenie wszelkich nieprawidłowości, dlatego zdecydowanie wybieraj gabinety oferujące leczenie kanałowe pod mikroskopem.

Jak skutecznie walczyć z rotawirusami

Ostre infekcje układu pokarmowego u niemowląt najczęściej spowodowane są wirusami z rodziny reowirusów, przez naukowców zwane rotawirusami. Środowiska lekarskie przyznają, że prawie każde dziecko na świecie co najmniej raz przechodziło zarażenie wywołane tego typu drobnoustrojami. W szczególności narażone na zatrucie są dzieci między 4. tygodniem a 5. rokiem życia.

Objawy

Pierwszym symptomem, który stanowi swego rodzaju wstęp do zakażenia organizmu rotawirusami, jest odwodnienie. W tej fazie młody człowiek najczęściej jest senny i apatyczny, odczuwa wzmożone pragnienie, rzadko oddaje mocz, a w niektórych przypadkach traci na wadze. Następnie znacząco podnosi się temperatura ciała, która niekiedy może sięgać aż 40° Celsjusza. Gorączce towarzyszą wymioty i częsta biegunka.

Leczenie

Rodzice, których dziecko przechodzi infekcję wywołaną rotawirusami, pod żadnym pozorem nie mogą wpadać w panikę. Pomimo wymiotów należy zadbać, aby pociecha stale przyjmowała płyny i elektrolity. Wszelkiego rodzaju posiłki podawane maluchowi powinny być lekkostrawne, a całkowicie musimy zrezygnować z serwowania dań z kawałkami surowych owoców i warzyw. Oczywiście leczenie można uzupełnić lekami, ale przed ich wdrożeniem w dietę dziecka najlepiej skonsultować się z pediatrą. Jedną z metod ochrony naszej pociechy przed niekorzystnymi skutkami choroby są szczepienia, które należy wykonać przed 24. tygodniem życia dziecka. W zdecydowanej większości przypadków leczenie domowe przynosi spodziewane efekty w walce z chorobą.

Choroba Hashimoto – jak żyć z diagnozą?

Ostatnie lata to wzrost zachorowań (a raczej – skutecznych rozpoznań) choroby
Hashimoto. Ta podstępna choroba autoimmunologiczna powoduje niedoczynność
tarczycy. Często z nią współistnieją inne choroby autoimmunologiczne, które
dodatkowo utrudniają wpierw jej stwierdzenie, a później leczenie. Mało który lekarz
uświadamia swoim pacjentom, że po jej zdiagnozowaniu, powinni radykalnie

zmienić swoją dietę. Odpowiednia dieta w chorobie Hashimoto wspomoże organizm
w walce z nią, a do tego może zapobiegnąć występowaniu kolejnych chorób.

Postawiona diagnoza – co dalej?

Kiedy już zostaną nam przepisane odpowiednie leki, warto znaleźć specjalistę,
którzy ułoży dla nas dietę. Najlepszy będzie dietetyk kliniczny – posiada on
najlepszą wiedzę o żywieniu osób z przewlekłymi chorobami. Będzie umiał ułożyć
dla nas jadłospis, dopasowany nie tylko do posiadanych przez nas chorób
autoimmunologicznych, ale także zgodnie z posiadanymi preferencjami,
nietolerancjami, a przede wszystkim wymaganiami organizmu, wyniszczonego
chorobą.

Hashimoto dieta

Dieta w chorobie Hashimoto musi zostać odpowiednio zbilansowana pod względem
kalorycznym. Choroba spowalnia metabolizm, dlatego dietetyk musi zadbać o to, by
zbyt mała wartość energetyczna nie zwolniła go jeszcze bardziej. Wymagane będzie
spożywanie od 4 do 6 posiłków dziennie, pierwszy dopiero po godzinie od spożycia
tabletki z lewotyroksyną. Nie obędzie się także bez eliminacji wszelkich
przetworzonych produktów, jak słodycze, chipsy, gotowe dania, zupki chińskie i tym
podobnych.

Ciągła huśtawka

Choroba Hashimoto, mimo leczenia, nadal może powodować u chorego huśtawki
nastroju, a także nadmierne przemęczenie z pobudliwością na przemian. Ważne jest
wsparcie bliskich, którzy pomogą nam, kiedy rzut nie pozwoli nam podnieść się z
łóżka, a przede wszystkim – zrozumieją powody, dla których raz jesteśmy pełni
zapału i wszędzie nas pełno, a innym mamy siłę tylko na to, by leżeć i spać.

Bezwzględne zakazy

Wszyscy lekarze są zgodni, że dla palaczy rzucenie tego nałogu musi być
priorytetem przy Hashimoto – nasila ono niedoczynność tarczycy i powstawanie
tzw. wola. Należy uważać, by w naszej diecie nie znalazło się zbyt dużo warzyw z
rośliny kapustowców – nie przesadzajmy więc z kapustą, brukselkami,
rzodkiewkami czy jarmużem. Unikajmy soi i wszelkich jej przetworów, jak tofu czy
makaron. Dieta w Hashimoto wymaga także ograniczenia węglowodanów i cukrów
w naszym jadłospisie – owoce w naszym wypadku nie są najlepszym wyborem,
dlatego lepiej skonsultować z dietetykiem w jakiej ilości wolno nam je spożywać.